40 χιλιάδες εργάτες. Τόσοι πάνω - κάτω δουλεύουν στο συγκρότημα παραγωγής μικροτσίπ Γκοτεόκ της Σάμσονγκ στην Πιόνγκταεκ, μια πόλη-λιμάνι, νότια της Σεούλ στην Κίτρινη Θάλασσα. Στην επίσημη ιστοσελίδα η εταιρία περηφανεύεται πως σε μια έκταση 129 τετραγωνικών χιλιομέτρων διαθέτει ένα υπερσύγχρονο καθετοποιημένο συγκρότημα κατασκευής ημιαγωγών, ανάμεσα τους και την πρωτοποριακή κινητή μνήμη DRAM τρίτης γενιάς. Το πρώτο τρίμηνο του 2026 η Σάμσονγκ ανακοίνωσε κέρδη 57,2 τρις γουόν (37,9 δισ. δολάρια), αύξηση 755% από το περσινό τρίμηνο! Η ζήτηση για μνήμες τεχνητής νοημοσύνης αποτελεί τον βασικό λόγο για αυτήν την θεαματική εκτίναξη. Λίγες ημέρες μετά, την Πέμπτη 23 Απριλίου, οι εργαζόμενοι στο συγκρότημα πραγματοποίησαν 24ωρη προειδοποιητική απεργία και μια μεγάλη συγκέντρωση ζητώντας αυξήσεις στους μισθούς και στα επιδόματα. Ανακοίνωσαν πως εάν η εργοδοσία επιμείνει στην αδιάλλακτη στάση της θα ξεκινήσουν πολυήμερη απεργία τον Μάιο.
3.800 εργάτες. Περίπου τόσοι ξεκίνησαν μια ιστορική απεργία την Δευτέρα 16 Μαρτίου στο εργοστάσιο επεξεργασίας κρέατος «Swift Beef Co» στο Γκρίνλι του Κολοράντο. Ήταν η πρώτη εδώ και 40 χρόνια στον κλάδο, μετά την σκληρή απεργία στο Χόρμελ στη Μινεσότα το 1985 που είχε βαστήξει ένα χρόνο. Η αμερικάνικη πολυεθνική JBS USA είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο στην παραγωγή και συσκευασία κρέατος. Για το 2025 ανακοίνωσε έσοδα –ρεκόρ στις παγκόσμιες πωλήσεις της και στα καθαρά κέρδη της (86,2 δις δολάρια και 2 δις αντίστοιχα). Τα πρωινά τυλιγμένοι με κουβέρτες λόγω του ψύχους αρκετοί από τους Λατίνους εργάτες υπεράσπιζαν την «huelga» καταγγέλλοντας την αύξηση –κοροϊδία 2% στους μισθούς τους και τις ποινές που επιβάλλει η εταιρία σε όσους διαμαρτύρονται. Στις 9 Απριλίου οι εργαζόμενοι σταμάτησαν προσωρινά την απεργία με την παρέμβαση του συνδικάτου ύστερα από την δέσμευση των αφεντικών που θα συζητήσουν τα αιτήματα τους.
110 αποφασισμένοι ανθρακωρύχοι. Από το μεταλλευτικό συγκρότημα Ντορούκ Μαντεντζιλίκ άφησαν πίσω τους άλλους 1100 συναδελφους τους και ανέλαβαν να μεταφέρουν την απόγνωση και την οργή τους. Στις 13 Απριλίου ξεκίνησαν από το Μιχαλιτσίκ του Εσκί Σεχίρ και έφτασαν περπατώντας στην Άγκυρα διανύοντας μια απόσταση 180 χιλιομέτρων. Στις 20 Απριλίου κατασκήνωσαν στο πάρκο Κουρτουλούς και όταν η αστυνομία τους εμπόδισε να διαδηλώσουν στο Υπουργείο Ενέργειας άρχισαν απεργία πείνας. Οι εργάτες στην εταιρία που ιδιωτικοποιήθηκε ξανά το 2022 αφού μεσολάβησε μια περίοδος στην οποία είχε περάσει στον έλεγχο του TMSF (κρατικό ταμείο καταθέσεων) διεκδικούν απλήρωτους μισθούς και ακύρωση των απολύσεων. Το 2023 είχαν κλειστεί μέσα στο ορυχείο και από τότε δεν έχουν σταματήσει τις κινητοποιήσεις τους. Αν και η αστυνομία τους αντιμετώπισε με βία και δακρυγόνα και προχώρησε σε μαζικές συλλήψεις οι απεργοί δεν το έβαλαν κάτω και συνεχίσανε την απεργιακή συγκέντρωση στο κέντρο της τουρκικής πρωτεύουσας δίνοντας παράδειγμα μαχητικότητας. Ύστερα από 9 ημέρες αγώνα η εργοδοσία δέχτηκε να πληρώσει τους καθυστερημένους μισθούς.
14.000 εργάτες. Τόσοι περίπου είναι οργανωμένοι στο συνδικάτο εργατών ορυχείων της Γκάνας το οποίο απείλησε με κήρυξη απεργίας εάν περάσουν τα σχέδια επέκτασης των συμβάσεων με εξωτερικούς εργολάβους. Οι περισσότεροι δουλεύουν στην επαρχία Άχαφο, εκεί που βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα χρυσωρυχεία της Αφρικής. Η αμερικάνικη πολυεθνική «Νιούμοντ» που εκμεταλλεύεται ένα από τα νέα κοιτάσματα στην περιοχή με ανακοίνωση της στις 23 Απριλίου πανηγύρισε για τριμηνιαία κέρδη ρεκόρ και μοίρασε αυξημένα μερίσματα στους μετόχους της. Τα αφεντικά σχεδιάζουν να δώσουν εργολαβίες για την μεταφορά, την εξόρυξη, τις ανατινάξεις και την φόρτωση σε τοπικούς εργολάβους. Το συνδικάτο των μεταλλωρύχων καταγγέλλει ότι η εξωτερική ανάθεση θα μειώσει τους μισθούς, τα επιδόματα και την ασφάλεια της εργασίας. Το προσωπικό των τοπικών εργολάβων παίρνει το μισό βασικό μισθό των εργαζομένων που εργάζονται απευθείας στον τομέα των ορυχείων.
Διαλέξαμε λιγοστά μόνο από τα αμέτρητα στιγμιότυπα της διαρκούς ταξικής αναμέτρησης που διεξάγεται νυχθημερόν σε όλο τον πλανήτη. Με νίκες, ήττες, συμβιβασμούς ακόμη και προδοσίες. Με οδηγούς πάντα την οργή και την απόγνωση από την εκμετάλλευση και την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή. Ασταμάτητοι μεγάλοι και μικροί κύκλοι που ξεκίνησαν στους προηγούμενους αιώνες, συνεχίζουν αδιάλειπτα και προεκτείνονται στο μέλλον . Οι αριθμοί των εργατών που αναφέρονται σε αυτά τα στιγμιότυπα αποτελούν μόνο ένα ελάχιστο κλάσμα των εκατομμυρίων της παγκόσμιας εργατικής τάξης. Η οποία συνεχώς αυξάνει σε αριθμούς και ειδικό βάρος στις καπιταλιστικές κοινωνίες της Δύσης, της Ανατολής, του πλούσιου Βορρά και του φτωχού Νότου. Από τους πιο προηγμένους τεχνολογικούς κλάδους μέχρι τους τομείς παραγωγής βασικών πρώτων υλών, σπάνιων γαιών, ενέργειας, μηχανημάτων μέσων μεταφοράς,διατροφής, καταναλωτικών αγαθών, εξοπλισμών κάθε είδους, η μισθωτή εργασία σε συνθήκες εκμετάλλευσης και αρπαγής του πλούτου που παράγει, αποτελεί την κινητήρια δύναμη της ανθρωπότητας. Ο καπιταλισμός με την ιμπεριαλιστική επέκταση του έχει κυριεύσει όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, έχει φτάσει στα πιο απομακρυσμένα γεωγραφικά σημεία. Διεκδικεί, μεταμορφώνει και καταστρέφει αχανείς εκτάσεις, δημιουργεί γιγάντιες πόλεις, ανέτρεψε για τα καλά την σχέση αιώνων ανάμεσα στον αστικό και αγροτικό πληθυσμό, συνεχίζει να μετακινεί, να ξεριζώνει εκατομμύρια ανθρώπους με διαφορετικές μορφές βίας, επιβάλλει ένα ξέφρενο ρυθμό τεχνολογικών αλλαγών. Όλα με σκοπό την επικράτηση στον ανταγωνισμό και το μέγιστο κέρδος. Παρά τις τεράστιες αλλαγές και καινοτομίες αυτό που δεν μπορεί να αντικαταστήσει, αυτό που δεν μπορεί να καταργήσει είναι η ζωντανή εργασία. Δηλαδή τα εκατομμύρια των αληθινών παραγωγών του πλούτου ο οποίος συγκεντρώνεται και ιδιοποιείται από μια ολοένα και πιο ελάχιστη μειοψηφία. Εκεί βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση του, ο αξεδιάλυτος κόμπος που κρατά την ανθρωπότητα στην προϊστορία της και γεννά συνεχώς όλο και πιο μεγάλες καταστροφές. Οικονομικές, περιβαλλοντικές και πολεμικές.
Ενώ η εργατική τάξη είναι στην καρδιά της καπιταλιστικής ανάπτυξης, βρίσκεται παντού μέσα στα παραγόμενα προϊόντα και σε κάθε πτυχή της κοινωνικής αναπαραγωγής, την ίδια στιγμή η ίδια βρίσκεται στο πολιτικό περιθώριο. Περισσότερο αποκλεισμένη ακόμη και από σχετικά πρόσφατο παρελθόν, την εποχή των λεγόμενων ένδοξων μεταπολεμικών χρόνων στον καπιταλιστικό κόσμο. Ίδια και μερικές φορές χειρότερη η θέση της στις κοινωνίες και στις χώρες στις οποίες εκτυλίχθηκαν οι πρώτες σοσιαλιστικές απόπειρες. Η παλινόρθωση επέδρασε σε πολύ μεγάλο βαθμό στην υποχώρηση του διεθνούς εργατικού επαναστατικού κινήματος, αποτυπώνεται με εμφανή τρόπο στους σημερινούς δυσμενείς συσχετισμούς. Βαραίνει πάνω στις σημερινές απόπειρες ανασύνταξης, είναι ο βασικός λόγος για την κοινωνική και πολιτική αποσυγκρότηση του. Την ίδια στιγμή που η καπιταλιστική ανάπτυξη τείνει να ενώσει την εργατική τάξη ο ιμπεριαλισμός, ο εθνικισμός, ο φασισμός,οι θρησκείες και οι αντιδραστικές ιδεολογίες δημιουργούν εμπόδια, ρήγματα,διασπάσεις και πλαστές αντιθέσεις. Εξαγοράζουν τμήματα εργαζόμενων, χειραγωγούν συνειδήσεις, εκμεταλλεύονται τα ένστικτα επιβίωσης, επενδύουν στους ανθρώπινους φόβους. Παρ’ όλα αυτά η κίνηση της Ιστορίας προς τα μπρος δεν μπορεί να σταματήσει!
Η Πρωτομαγιά δεν πρέπει να είναι μοναχά μια ημέρα για να θυμόμαστε τις ηρωικές στιγμές ενός παρελθόντος που δεν πρόκειται να επιστρέψει. Αλλά κυρίως μια ευκαιρία για περίσκεψη, έμπνευση και αναζήτηση των νέων δρόμων προς το μέλλον με πλήρη συνείδηση πως αυτοί θα διασχίσουν για μια ακόμη φορά κοιλάδες με καυδιανά δίκρανα. Στην μεγάλη αυτή διαδρομή προς το μέλλον οι σύγχρονοι εργατικοί αγώνες, οι καθημερινές μάχες στους χώρους δουλειάς, οι αντιστάσεις και οι αρνήσεις υποταγής, η διεθνής προλεταριακή αλληλεγγύη αποτελούν μερικά από τα πιο κρίσιμα πεδία δοκιμασίας αλλά και ελπίδας!
Πηγές και προτάσεις
Το κείμενο βασίστηκε στον επίλογο του βιβλίου του Βασίλη Σαμαρά «Το χθες, το σήμερα και το μετά των πραγμάτων. Στην αναγνώριση της πραγματικότητας ανιχνεύονται οι δρόμοι του μέλλοντος», (εκδόσεις «Εκτός Των Τειχών», 2021) ο οποίος ξεκινά με την φράση «Επιστρέφουμε λοιπόν». Η έκφραση στον τίτλο προέρχεται από την ταπεινωτική ήττα των Ρωμαίων στο Καύδιο, στην Αππία οδό, όπου ο ρωμαϊκός στρατός υποχρεώθηκε να περάσει κάτω από ένα ζυγό σε σχήμα Π κατασκευασμένο από δόρατα (καυδιανά δίκρανα).
Στο atheatoskosmosps.blogspot.com τα κείμενα συνήθως είναι εκτενέστερα εκείνων της έντυπης έκδοσης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου