Sin solución, no rueda el balón! Αν δεν υπάρξει λύση... μπάλα δεν θα κυλήσει! Χιλιάδες Μεξικάνοι εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι αλλά και συνταξιούχοι, από τον βορρά ως τον νότο της χώρας από τον περασμένο Μάρτιο προετοιμάστηκαν για μια μεγάλη απεργιακή μάχη παραμονές της έναρξης του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου. Με τις σημαίες της Παλαιστίνης και της Κούβας αναρτημένες στο βήμα οι ηγέτες της Εθνικής Συντονιστικής Επιτροπής Εργαζομένων στην Εκπαίδευση (CNTE), τον Μάιο, ανακοίνωσαν επ' αόριστον εθνική απεργία στις 1 Ιουνίου ενώ ορισμένα περιφερειακά τμήματα όπως αυτό της Οαχάκα ξεκίνησαν μια εβδομάδα νωρίτερα στις 25 Μαΐου. Εκεί καταγράφτηκε και ο πρώτος νεκρός της κινητοποίησης. Στις 27 Μαΐου βρέθηκε δολοφονημένος στο χωριό Ελ Ζαρζάλ, στο Σαντιάγο Χαμιλτεπέκ, ο καθηγητής πληροφορικής Αρτούρο Μοράλες Μπαουτίστα. Ύστερα από πολλές περιφερειακές δράσεις την Δευτέρα 1 Ιουνίου περισσότεροι από 10 χιλιάδες εκπαιδευτικοί από όλη την χώρα συγκεντρώθηκαν στον Άγγελο της Ανεξαρτησίας στο κέντρο της Πόλης του Μεξικό και πήραν μέρος σε μια μεγάλη οργισμένη διαδήλωση διαμέσου της λεωφόρου Πασέο ντε λα Ρεφόρμα με στόχο την είσοδο στην εμβληματική κεντρική πλατεία Ζόκαλο. Στην διαδρομή ομάδες διαδηλωτών επιτέθηκαν σε κυβερνητικές υπηρεσίες, υπουργεία και σε ομοιώματα ποδοσφαιριστών, μέρος του δημοτικού στολισμού ενόψει της επίσημης έναρξης του Μουντιάλ στις 11 Ιουνίου. Στην συμβολή με την οδό Μπουκαρέλι έκαναν στάση για να τιμήσουν τους 43 δολοφονημένους νορμαλίστας (σπουδαστές) από την Αγιοτσινάπα, στο αντί-μνημείο «+43» που έχει φτιαχτεί. Στην Ζόκαλο τους περίμεναν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και μεταλλικοί φράκτες και τους υποδέχτηκαν με δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες. Στις συγκρούσεις που ακολούθησαν έχασε το αριστερό μάτι ο καθηγητής Προσέσο Γκονζάλες από το Γκερέρο. Από εκείνη την ημέρα οι εκπαιδευτικοί κατασκήνωσαν στους γύρω δρόμους αποκλείοντας τις περισσότερες προσβάσεις στην πλατεία και αρνούνται να φύγουν παρά την πίεση που τους ασκείται για την πρεμιέρα της διοργάνωσης. Δίπλα τους βρίσκονται και άλλες ομάδες από τα λαϊκά κινήματα της χώρας, εργαζόμενοι, οικολόγοι ακτιβιστές, φοιτητές, επιτροπές εξαφανισμένων, σπουδαστές από την μαρτυρική σχολή της Αγιοτσινάπα της Τσιάπας κλπ.
Ο Προσέσο Κολούμπο Γκονζάλες είναι διευθυντής στο τεχνικό γυμνάσιο «Σορ Χουάνα Ινές ντε Λα Κρουζ» στην Κοτσοάπα ελ Γκράντε, μια ορεινή περιοχή στην φτωχή πολιτεία Γκερέρο. Αγωνίζεται μαζί με τους γονείς διεκδικώντας τον διορισμό 5 καθηγητών. Ένας αγώνας που βαστάει 18 χρόνια! «Το αγωνιστικό πνεύμα του Προσέσο Γκονζάλες σφυρηλατήθηκε ανάμεσα σε χαράδρες και βουνά αντλώντας δύναμη από τη σοφία της κοινότητας» έγραψε η «Λα Χορνάδα» για τον τραυματισμένο καθηγητή. «Αρκετοί μαθητές φτάνουν νηστικοί το πρωί στο σχολείο και μέχρι τις 11 που μοιράζεται το κολατσιό δεν προσέχουν στο μάθημα γιατί ακούνε τις κοιλιές τους να γουργουρίζουν!» δήλωσε μια εκπαιδευτικός από γυμνάσιο της κεντρικής κοιλάδας της Οαχάκα που βρίσκεται στον καταυλισμό των διαδηλωτών. «Παλιότερα έστελναν στα σχολεία λιγοστή γραφική ύλη …Τώρα δεν στέλνουν ούτε ένα συνδετήρα. Το γεγονός ότι δεν έχω μολύβι να δώσω σε ένα παιδί που δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να το αγοράσει σημαίνει ότι αυτό δεν μπορεί να γράψει! » πρόσθεσε. Η Χουάνα που μίλησε σε δημοσιογράφους για τις επιπτώσεις των περικοπών που επηρεάζουν τους μαθητές από τα φτωχά στρώματα ιδιαίτερα στην ύπαιθρο είναι μια από τα 2 εκατομμύρια περίπου εκπαιδευτικών σε όλες τις βαθμίδες της προ-πανεπιστημιακής μεξικάνικης εκπαίδευσης οι οποίοι εργάζονται σε 255 χιλιάδες σχολικές μονάδες. Ο αρχικός ακαθάριστος μισθός για μια θέση πλήρους απασχόλησης σε δημόσιο σχολείο κυμαίνεται από 400 έως 700 ευρώ το μήνα, ανάλογα με την περιοχή και το επίπεδο εκπαίδευσης. Στην πράξη, πολλοί εκπαιδευτικοί εργάζονται με μερική απασχόληση και κερδίζουν αρκετά λιγότερα. Σύμφωνα με στοιχεία από την στατιστική υπηρεσία, ο μέσος αρχικός μισθός για έναν εκπαιδευτικό είναι περίπου 350 ευρώ το μήνα. Εκτός από την απαίτηση για ουσιαστικές αυξήσεις των μισθών η CNTE ζητά την κατάργηση του νόμου επί προεδρίας Καλντερόν του 2007 που μείωνε στο 1/3 τις βασικές συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων, την κατάργηση των ατομικών συνταξιοδοτικών λογαριασμών που την υποκατέστησαν, την δημιουργία ενός συστήματος συνταξιοδότησης βασισμένου στην αλληλεγγύη, την κατάργηση της USICAMM, μιας υπηρεσίας του υπουργείου Παιδείας που είναι υπεύθυνη για τις προσλήψεις, προαγωγές και τις μετακινήσεις των εκπαιδευτικών στο δημόσιο σύστημα και βελτιώσεις στις συνθήκες εργασίας. Η Συντονιστική Επιτροπή καταγγέλλει πως η USICAMM προωθεί τον ανταγωνισμό ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς λειτουργώντας «τιμωρητικά». Υποστηρίζει επίσης ότι η συνεχής αξιολόγηση δημιουργεί εργασιακή ανασφάλεια και αγνοεί τις συγκεκριμένες συνθήκες και ανάγκες εκείνων που διδάσκουν σε αγροτικές, αυτόχθονες και περιθωριοποιημένες κοινότητες. Η CNTE που είναι επικεφαλής της κινητοποίησης είναι μια ριζοσπαστική ένωση εκπαιδευτικών η οποία βρίσκεται στο αντίποδα της επίσης κρατικής ομοσπονδίας και είναι ισχυρή ιδιαίτερα στις νότιες πολιτείες όπως η Οαχάκα, η Γκερέρο, το Μιτσοακάν και η Τσιάπας.
Από το τέλος της αποικιακής εποχής οι δάσκαλοι - όπως έχει γραφεί χαρακτηριστικά - ήταν οι κάτοχοι των σπόρων κάθε αλλαγής και έχοντας άμεση επίγνωση των ανισοτήτων και των αδικιών αγωνίστηκαν ενάντια στην υπάρχουσα τάξη πραγμάτων διεκδικώντας μια πιο δίκαιη χώρα. Δεν είναι τυχαίο πως δίπλα στον Εμιλιάνο Ζαπάτα στην εξέγερση στον νότο και στην συγγραφή του αγροτικού προγράμματος Αγιάλα βρεθήκαν δύο ριζοσπάστες δάσκαλοι. Οι εκπαιδευτικοί στο Μεξικό υπήρξαν επίμονοι προπαγανδιστές του σοσιαλισμού σε όλο τον 20ο αιώνα και τα συνδικάτα τους συμμετείχαν ενεργά στις διεθνείς κομμουνιστικές πρωτοβουλίες. Από τα 30 χιλιάδες μέλη του Κ.Κ. στα 1939, οι 17 χιλιάδες ήταν εκπαιδευτικοί. Σημαντική τομή σε αυτήν την ιστορική διαδρομή υπήρξε η μεγάλη νικηφόρα γενική απεργία την Άνοιξη του 1989 στην οποία πήραν μέρος εκατοντάδες χιλιάδες συγκλονίζοντας όλο το Μεξικό. Η απεργία αυτή υπήρξε η κοιτίδα της CNTE.
Η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση του ΜΟΡΕΝΑ και η πρόεδρος Κλαούντια Σέινμπαουμ ως επικεφαλής, όχι μόνο δεν κατάργησε τις αντί-εκπαιδευτικές πολιτικές των προηγούμενων νέο-φιλελεύθερων κυβερνήσεων αλλά συνέχισε στην ίδια ρότα, μοιράζοντας ψίχουλα και καλά λόγια αντί για πραγματικές αυξήσεις και ουσιαστικές αλλαγές. Επικαλούμενη τον κίνδυνο επανόδου της δεξιάς ζητά κοινωνική ειρήνη, ατελείωτο διάλογο και καταγγέλλει τους αγωνιζόμενους εκπαιδευτικούς ως βαλτούς και συμμάχους των εχθρών του Μεξικού. Ενώ ορκίζεται πως δεν θα χρησιμοποιήσει καταστολή σφίγγει τον κλοιό στους καταυλισμούς των διαδηλωτών και ενισχύει την αστυνομοκρατία και τις προληπτικές επιθέσεις. Τελευταία παραδείγματα τα εμπόδια και οι έρευνες σε βάρος της αποστολής που ταξίδευε από την Αγιοτσινάπα στην πρωτεύουσα με τον ισχυρισμό πως μετέφεραν εκρηκτικά και ο χαρακτηρισμός της περιοχής γύρω από το στάδιο Αζτέκα ως ύψιστης εθνικής ασφάλειας για να δικαιολογηθούν τα μέτρα ενάντια στους απεργούς-διαδηλωτές εκπαιδευτικούς.
Οι κεντρικοί δρόμοι της μεξικάνικης μεγαλούπολης έχουν μνήμες από μεγάλα κοινωνικά κινήματα και σκληρές ιστορίες καταστολής στον 20ο αιώνα. Μια από αυτές είναι η σφαγή 120 διαδηλωτών φοιτητών ( κυρίως από το Πανεπιστήμιο του Νουέβο Λεόν) και μαθητών στις 10 Ιουνίου 1971. Το αιματηρό γεγονός έμεινε γνωστό ως η «σφαγή Χαλκονάζο» γιατί αυτοί που επιτέθηκαν στους διαδηλωτές με την ανοχή της αστυνομίας ήταν μέλη μιας παραστρατιωτικής ομάδας που είχε το όνομα Los Halcones (Τα Γεράκια). Είναι επίσης γνωστή και ως «σφαγή του Κόρπους Κρίστι» λόγω της σχετικής θρησκευτικής γιορτής που συνέπιπτε εκείνη την χρονιά. Παραμονή της έναρξης του Μουντιάλ, πολλοί Μεξικανοί μαζί με τους απεργούς εκπαιδευτικούς και συλλόγους συγγενών εξαφανισμένων και επικεφαλής επιζώντες της σφαγής οργάνωσαν διαδήλωση μνήμης αψηφώντας τις απαγορεύσεις και το εορταστικό κλίμα που θέλει να επιβάλλει η κυβέρνηση. «Η 10η Ιουνίου δεν ξεχνιέται! μαχητικός αγώνας! όχι στην καταστολή του κοινωνικού κινήματος!», ήταν μερικά από τα συνθήματα από την στιγμή που συγκεντρώθηκαν στην συμβολή των οδών Μεξικό και Τακούμπα εκεί που στέκει το μνημείο «Χυμένο αίμα» αφιερωμένο στους δολοφονημένους νέους. Την ημέρα έναρξης παρά την τεράστια κινητοποίηση της αστυνομίας, τους ασφυχτικούς φραγμούς και ελέγχους γύρω από το στάδιο Αζτέκα και τις πιέσεις προς τις ηγεσίες των συνδικάτων για ανακωχή, πολλοί διαδηλωτές κατάφεραν να φτάσουν εκεί και να συγκρουστούν με την αστυνομία. Η φωνή και τα αιτήματα τους ακούστηκαν δυνατά και πέρα από το Μεξικό!
«Το Μουντιάλ είναι μια γιορτή της αστικής τάξης»! έγραφε ένα σύνθημα. Οι εκπαιδευτικοί αλλά και οι υπόλοιποι που βρίσκονται στους δρόμους απειλούν με μποϊκοτάζ στο Παγκόσμιο Κύπελλο που ξεκίνησε με τον αγώνα Μεξικό-Ν. Αφρική στο στάδιο Αζτέκα. Μια διοργάνωση που μοιράζονται τυπικά οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και το Μεξικό αλλά στην πραγματικότητα ελέγχεται πλήρως από τις πολυεθνικές και τους Αμερικανούς με επικεφαλής την κακόφημη Διεθνή Ομοσπονδία (FIFA), η οποία οδηγήθηκε στο έσχατο σημείο εξαχρείωσης και εξευτελισμού να δώσει βραβείο ειρήνης στον Τραμπ! Έχει φτάσει μάλιστα σε τέτοιο σημείο ο ασφυκτικός έλεγχος και η «καουμπόικη» συμπεριφορά των Αμερικανών στην διοργάνωση που απαγόρευσαν σε γνωστό Σομαλό διαιτητή να μπει στις ΗΠΑ οδηγώντας μέχρι και αυτόν τον διεφθαρμένο Μπλάτερ, πρώην επικεφαλής της FIFA να καταγγείλει την ενέργεια ως «απίστευτη» και «παράλογη». Αν ζούσε ο Εδουάρδο Γκαλεάνο είναι σίγουρο πως θα αναζητούσε την φωτεινή πλευρά του ποδοσφαίρου έξω από τα στάδια του Παγκόσμιου Κυπέλλου! Στους αυτοσχέδιους αγώνες που διοργανώνουν μεταξύ τους οι απεργοί δάσκαλοι στους αποκλεισμένους δρόμους της Πόλης του Μεξικό και όχι στις φιέστες των πολυεθνικών και των ρατσιστικών απαγορεύσεων των Τραμπικών φασιστών!
Πηγές και προτάσεις
ΔΙΑΒΑΣΤΕ το μανιφέστο προς το έθνος της CNTE, www.izquierdadiario.es/CNTE-Manifiesto-a-la-Nacion
ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ τον ηλεκτρονικό τόπο του περιοδικού Mural για να δείτε ειδήσεις και ανακοινώσεις, muralperiodico.wordpress.com
Στο atheatoskosmosps.blogspot.com τα κείμενα συνήθως είναι εκτενέστερα εκείνων της έντυπης έκδοσης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου