«Καλούσε στο τραπέζι του τους πιο διεφθαρμένους άντρες της Ρώμης… Στα δείπνα του αυτά υπηρετούσανε κορίτσια ολόγυμνα … Στην Καπρέρα είχε φκιάσει διάφορα μυστικά καταφύγια για τα όργια του. Εκεί μάζευε με τους φίλους του πολλά νεαρά κορίτσια και αγόρια και τα έβαζε να παίζουνε μπροστά του τις νύμφες και τους σάτυρους, για να βλέπει και να ξυπνάνε τα κοιμισμένα του γεράματα …Αυτός έδινε τον τόνο σε ότι είτανε το πάθος της ζωής όλων των ευγενών και των αρχόντων». Ο λόγος για τον Τιβέριο, τον δεύτερο αυτοκράτορα της Ρώμης, τον πρώτο από τους καίσαρες της Ιουλίας γενιάς. Η Καπρέρα είναι το γνωστό κοσμοπολίτικο νησί Κάπρι, ανοικτά του κόλπου της Νάπολης στο οποίο είχε κτίσει δώδεκα βίλες με πιο επιβλητική την βίλα Γιόβις (του Δία). Κατά πώς αναφέρει ο ιστορικός Σουητώνιος αυτά που γίνονταν στην βίλα αυτή ξεπερνούσαν τα όρια της διαστροφής. Ο αυτοκράτορας ήταν παιδεραστής και τα θύματα του ξεκινούσαν από τη βρεφική ηλικία!
Ο Μικρός Άγιος Ιάκωβος, ένα απομονωμένο μικρό ιδιωτικό νησί στις Αμερικανικές Παρθένες Νήσους στην Καραϊβική το οποίο έγινε γνωστό ως το νησί των παιδόφιλων, υπήρξε το ιδανικό καταφύγιο του Τζέφρι Έπστιν και των διάσημων πλούσιων φίλων του. Πολιτικών, επιχειρηματιών, χρηματιστών, πριγκίπων, βασιλιάδων, εμίρηδων, διανοουμένων, καλλιτεχνών και άλλων. Η λογοκριμένη και ελεγχόμενη από την κυβέρνηση των ΗΠΑ δημοσίευση τριών εκατομμυρίων τεκμηρίων από τα αρχεία του «αυτόχειρα» εγκληματία πρόσθεσε, εκτός από νέες αποκαλύψεις σεξουαλικών κακοποιήσεων, νέα πρόσωπα στην μεγάλη λίστα των συνεργατών και φίλων του. Στους οποίους ο Επστιν πρόσφερε, ανάλογα με την περίπτωση, εκδουλεύσεις, μεσιτείες, διασυνδέσεις, χορηγίες, δώρα, ταξίδια και βέβαια ικανοποίηση των πιο αρρωστημένων διαστροφών τους πάντα με το αζημίωτο. Ανάμεσα τους ένας νυν και ένας πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, (Τραμπ, Κλίντον), πρωτοκλασάτοι υπουργοί από τις ΗΠΑ, την Βρετανία, την Ουγγαρία, την Γαλλία ένας εκ των οποίων διατέλεσε επικεφαλής του Χάρβαρντ (Σάμερς, Μάντελσον, Λάιτσακ,Λανγκ) μεγαλοκαπιταλιστές των τεχνολογικών κολοσσών και της Σίλικον Βάλεϊ (Γκέιτς, Μπέζος, Μασκ), ένας πρώην διευθυντής της CIA(Μπερνς), κορυφαία στελέχη της Γουόλ Στριτ, γνωστά πρόσωπα του Χόλυγουντ και της μουσικής (Τζάγκερ, Σπέισι, Τζάκσον, Γούντι Αλεν, Γουάινσταϊν κ.α) έως και «ριζοσπάστες» καθηγητές σαν τον Τσόμσκι. Η στενή σχέση του Έπστιν με τον πρώην ισραηλινό πρωθυπουργό Μπάρακ μαζί με την εβραϊκή καταγωγή του, τις χορηγίες σε οργανώσεις εβραίων εποίκων και ορισμένες μαρτυρίες έχουν δημιουργήσει την πεποίθηση σε πολλούς πως δούλευε και για μυστικές υπηρεσίες, ιδιαίτερα την Μοσάντ.
Ο Έπστιν δεν ήταν από βασιλική γενιά. Παιδί μιας οικογένειας Εβραίων μεταναστών, εργαζόμενων, που ζούσαν στο Μπρούκλιν, απέκτησε χρήματα και γνωριμίες όταν έγινε διαχειριστής κεφαλαίων. Υπήρξε ένας χαρισματικός «μπροστινός», ένα εξέχων μέλος του παρασιτικού προσωπικού που διαχειρίζεται τον πλούτο της μειοψηφίας του 0,1%, παίρνοντας μερίδιο από τα λάφυρα. Αυτήν την μειοψηφία που έχει συγκεντρώσει σε πρωτόγνωρη ιστορικά κλίμακα αμύθητα κέρδη σε βάρος του 90% του κοινωνικού συνόλου. Ο ταλαντούχος στις σχέσεις και στις εκδουλεύσεις, δίχως ηθικούς φραγμούς νεαρός ήταν διαχειριστής της περιουσίας του δισεκατομμυριούχου ιδιοκτήτη εταιριών λιανικής πώλησης Λέσλι Γουέξνερ. Ο τελευταίος,ιδιοκτήτης της φίρμας Βικτόριας Σίκρετ, εκτός από λιανοπωλητής εσωρούχων αντιμετώπισε κατηγορίες για κακοποίηση και χονδρεμπόριο λευκής σάρκας! Η συνέχεια, σύμφωνα με όσα έχουν αποκαλυφθεί υπήρξε εντυπωσιακή. Βγάζοντας κέρδη από χρηματιστηριακά παιγνίδια, τραπεζικές πτωχεύσεις και αγοροπωλησίες ακινήτων απέκτησε μεγάλη περιουσία, κυρίως όμως «σχέσεις» με πρόσωπα και παρασκήνια της ανώτερης πολιτικής και οικονομικής εξουσίας και του λεγόμενου «βαθέος κράτους». Εξελίχθηκε σε πρόσωπο «κλειδί» για ορισμένα από τα μεγάλα παρασκηνιακά δίκτυα διαπλοκής και εξουσίας. Παράλληλα οργάνωσε ένα δίκτυο πολυτελούς σωματεμπορίας για να προσελκύει και να ικανοποιεί τους «φίλους-πελάτες» και μέσω αυτού να αυξάνει την επιρροή του. Την γλύτωσε φθηνά με την πρώτη σύλληψη και ελαφριά καταδίκη του αλλά έκτοτε φαίνεται πως μπλέχτηκε για τα καλά στην σύγκρουση ανταγωνιστικών κέντρων εξουσίας. Η στενή και πολύχρονη σχέση με τον Τραμπ κατά πάσα πιθανότητα ήταν και ο λόγος που αντιμετώπισε την δεύτερη έρευνα, δίωξη και προσωρινή κράτηση η οποία διακόπηκε με την υποτιθεμένη αυτοκτονία του. Μοιραία βρέθηκε στο επίκεντρο της σκληρής αναμέτρησης ανάμεσα στα διάφορα Καπιτώλια της αυτοκρατορίας, αναμέτρηση που συνεχίζεται στους διαδρόμους τους.
Η υπόθεση Έπστιν δεν αποτελεί μια δύσμορφη εξαιρετική παρέκκλιση. Είναι η κανονικότητα, η επανάληψη των όσων συμβαίνουν διαχρονικά πίσω από τις κλειστές πόρτες των διάφορων εξουσιών στις εκμεταλλευτικές κοινωνίες. Ιδιαίτερα όταν αυτές βρίσκονται στο στάδιο της προϊούσας κρίσης και παρακμής. Η οικονομική ατμομηχανή και το φιλελεύθερο πολιτικό υπόδειγμα του δυτικού καπιταλισμού βρίσκεται από καιρό στην δίνη μιας βαθιάς πολύπλευρης κρίσης και σταδιακής έκπτωσης. Η απαξίωση της ιθύνουσας πολιτικής τάξης, η ορμητική είσοδος στο προσκήνιο των πιο παρασιτικών μερίδων του αμερικάνικου κεφαλαίου που διεκδίκησαν και κέρδισαν άμεσο πολιτικό ρόλο και ο κυνικός τρόπος με τον οποίο κυβερνούν είναι το περιβάλλον μέσα στο οποίο αναπτύσσονται φαινόμενα τύπου Έπστιν. Δεν είναι καινούριο φαινόμενο οι καπιταλιστές και το ποικίλο υπηρετικό προσωπικό τους να μην διαθέτον ηθικές αναστολές και να συμπεριφέρονται σαν αφέντες της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ζωής. Αν υπάρχει μια διαφορά από παλιότερα είναι η αίσθηση πως έχουν ισχυρό κοινωνικό αντίπαλο που θα τους κάνει να πληρώσουν για τα εγκλήματα που διαπράττουν. Είναι η υπεροψία πως ότι και να κάνουν θα το «καταπιεί» παθητικά η υποτελής πλειοψηφία με την συνδρομή των μηχανισμών χειραγώγησης που διαθέτουν. Είναι ο κυνισμός να διαφημίζουν την χλιδή και την εξαχρείωση θεωρώντας πως οι κυριαρχούμενοι θα το δέχονται διαρκώς ως την φυσική κατάσταση των πραγμάτων.
Το άνοιγμα του βόθρου, το ξεσκέπασμα και η αποκάλυψη της φρίκης, με ελεγχόμενο πάντα τρόπο, δεν γίνεται από καμιά όψιμη πρόθεση κάθαρσης. Ως συνήθως αποτελεί το αναγκαίο τίμημα για την εξέλιξη της αναμέτρησης ανάμεσα σε διάφορες κλίκες της αστικής εξουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση στόχος είναι η προεδρία Τραμπ η οποία προσπάθησε να εμποδίσει την δημοσιοποίηση των αρχείων και ακόμη κρατά πολλά στο σκοτάδι. Είναι ενδεχόμενο να έχουμε και συνέχεια όσο πλησιάζουμε προς τις κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές. Η σιωπή της μαστροπού Μάξγουελ που την συσχέτισε με αίτημα για χάρη από τον Τραμπ, δεν αφήνει αμφιβολία πως διεξάγεται μπροστά μας ένα σκληρό παιγνίδι εκβιασμών και εξουσίας. Αυτή η εξέλιξη σχετικά με την υπόθεση Έπστιν δεν αναιρεί πως για χρόνια υπήρξε μια διακομματική υπόθεση συνενοχής και συγκάλυψης, μια επιπλέον απόδειξη πως ανεξάρτητα από αντιπαραθέσεις και κομματικές διαφορές, πολιτική και οικονομική ελίτ αποτελούν ένα και αδιαίρετο «σώμα». Εκπροσωπούν το ίδιο υπόδειγμα συμπεριφοράς, το ίδιο ιδιοτελές σύστημα εκμετάλλευσης και σήψης, τις ίδιες εγκληματικές αξίες. Οι διαπιστώσεις αυτές όμως δεν πρέπει να εμποδίσουν κάποιον να μιλήσει για τα «τέρατα» του καπιταλισμού, να παρουσιάσει τις αληθινές αιτίες και διαστάσεις των «αποκαλύψεων» και να ξεσκεπάσει, όπως έγραφε ο Βάρναλης, τα σκεπασμένα τωρινά για να μάθουμε προς τα πού οδηγείτε η ανθρωπότητα αν δεν αντιδράσουμε!
Πηγές και προτάσεις
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ένα εκτενές ρεπορτάζ για το νησί της κόλασης του Έπστιν του Κ.Μπορούση στο Βήμα. www.tovima.gr/2026/02/08/vimagazino/epstein-island-i-anatomia-tis-kolasis/
και το άρθρο του Κρις Χέτζες, «Τραμπ, Έπστιν και το Βαθύ Κράτος» chrishedges.substack.com/p/trump-epstein-and-the-deep-state?utm_source=publication-search
Στο atheatoskosmosps.blogspot.com τα κείμενα συνήθως είναι εκτενέστερα εκείνων της έντυπης έκδοσης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου