Μαϊάμι, ΗΠΑ | Αμερικανός γιος, παιδί Κουβανών. Ναι, αλλά ποιων;

Οι Φαντζούλ, από τους πιο γνωστούς Αμερικανό-κουβανούς μεγιστάνες στην Φλόριντα με δραστηριότητα στην παραγωγή ζάχαρης για δεκαετίες δεν έκαναν πολιτικές διακρίσεις! Γι αυτό τον λόγο μάλιστα είχαν μοιράσει ρόλους. Ο Αλφόνσο «Άλφι» χρηματοδοτούσε τις εκλογικές καμπάνιες υποψήφιων του Δημοκρατικού κόμματος ενώ ο Χοσέ «Πέπε» των Ρεπουμπλικάνων. Με τον Τραμπ όμως το στοίχημα που έβαλαν ήταν μεγάλο και γι αυτό ενώθηκε όλη η οικογένεια. Ο Τραμπ και ο Χοσέ «Πέπε» Φαντζούλ είναι φίλοι για πάνω από σαράντα χρόνια και ο πρόεδρος των ΗΠΑ φρόντισε από την πρώτη θητεία του να τους ανταποδώσει την υποστήριξη επιβάλλοντας δασμούς στις εισαγωγές ζάχαρης και μοιράζοντας κρατικές επιδοτήσεις. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την θεαματική αύξηση των εσόδων των εταιριών που έχει στην ιδιοκτησία της η οικογένεια. Στην δεύτερη θητεία του ο Τραμπ έγινε πιο γαλαντόμος προς τους Φαντζούλ. Τον Μάρτιο του 2025, η Υπηρεσία Τελωνείων ακύρωσε μια απαγόρευση του 2022 στις εισαγωγές ζάχαρης από την Δομινικανή Δημοκρατία που είχε μπει εξαιτίας των άθλιων και καταναγκαστικών συνθηκών εργασίας στις φυτείες του νησιού. Οι Φαντζούλ διατηρούν εκεί από την εποχή που διώχτηκαν από την Κούβα μεγάλες εκτάσεις καλλιέργειας ζαχαροκάλαμου και μια μονάδα παραγωγής ζάχαρης. Ως ανταπόδοση έσπευσαν να δωρίσουν αρκετά εκατομμύρια δολάρια για την προσθήκη της αίθουσας χορού στον Λευκό Οίκο που αποφάσισε να κτίσει ο Τραμπ!

Οι Φαντζούλ που σε κάθε ευκαιρία εκδηλώνουν την «νοσταλγία» τους για την εθνικοποιημένη περιουσία τους στην Κούβα έχουν υπό την προστασία τους τον Μάρκο Ρούμπιο από την αρχή της πολιτικής του καριέρας. Ο πρώτος Υπουργός Εξωτερικών με λατινοαμερικάνικη καταγωγή είναι παιδί Κουβανών, όχι όμως πλούσιων εμιγκρέδων. Αν και στην αρχή ισχυρίζονταν πως η οικογένεια του αναγκάστηκε να φύγει εξαιτίας της επικράτησης της επανάστασης, αργότερα αναγκάστηκε να παραδεχθεί πως οι γονείς του φύγανε νωρίτερα, το 1956, στην διάρκεια της δικτατορίας Μπατίστα για να ξεφύγουν από την φτώχεια. Παρ΄ όλα αυτά ο μικρός Μάρκο μεγαλώνοντας στο δυτικό Μαϊάμι, σφηκοφωλιά των αντικομουνιστών Κουβανών, έμαθε πως για να ανελιχθεί κοινωνικά πρέπει να μισεί την νέα Κούβα και τον ηγέτη της που αντιστέκονταν πεισματικά στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Καυχιόταν μάλιστα πως όταν μεγαλώσει θα ηγηθεί ενός στρατού εξόριστων για να ανατρέψουν τον Κάστρο. Όταν αποφάσισε να γίνει πολιτικός αναζητώντας ψήφους και στήριξη στην κοινότητα των πλούσιων Κουβανών εξόριστων μετατράπηκε σε ορκισμένο εχθρό της πατρίδας των γονιών του. Ο Ρούμπιο πολέμησε ακόμη και αυτά τα περιορισμένα και υποκριτικά ανοίγματα του Ομπάμα και δεν σταμάτησε να ζητά την επιβολή σκληρότερων μέτρων αποκλεισμού του νησιού. Μια πολιτική που τώρα επιχειρεί να προωθήσει με πιο επιθετικό τρόπο ως επικεφαλής του Στέητ Ντιπάρτμεντ και σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας.

O διορισμός του Ρούμπιο ως επικεφαλής της αμερικάνικης διπλωματίας, η επικαιροποίηση του δόγματος Μονρόε, οι συμβολικές κινήσεις όπως η ονομασία του κόλπου του Μεξικού σε κόλπο της Αμερικής περισσότερο όμως οι επιθετικές και επεμβατικές πολιτικές ενάντια σε μια σειρά κράτη της Λατινικής Αμερικής, όπως στον Παναμά και στην Ονδούρα με κορυφαία ( μέχρι τώρα) την εγκληματική επέμβαση στο Καράκας και την αιχμαλωσία του προέδρου της Βενεζουέλας και της συζύγου του δεν αφήνουν ίχνος αμφιβολίας.Οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές με «μπροστινούς» την ακροδεξιά ομάδα του Τραμπ, επιδιώκουν να αποκαταστήσουν την κυριαρχία τους στην αμερικάνικη ήπειρο, να εκτοπίσουν άλλους ανταγωνιστές και να υποτάξουν ή αν χρειαστεί να ανατρέψουν κυβερνήσεις στην Λατινική Αμερική που διεκδικούν μεγαλύτερη ανεξαρτησία από την Ουάσινγκτον. Τμήμα αυτής της επιθετικής στρατηγικής η οποία προσπαθεί επίσης να στριμώξει τις κυβερνήσεις της Κολομβίας, του Μεξικού, της Νικαράγουα και βέβαια της Βραζιλίας, αποτελεί ο αργός στραγγαλισμός της Κούβας, μέσω της ενίσχυσης των κυρώσεων και του ενεργειακού αποκλεισμού της. Η απαίτηση για πλήρη έλεγχο στις εξαγωγές πετρελαίου της Βενεζουέλας μαζί με τα πειρατικά ρεσάλτα στα δεξαμενόπλοια στην Καραϊβική είχαν και αυτόν τον στόχο. Η Βενεζουέλα πριν την απαγωγή του Μαδούρο, έστελνε στην Κούβα περίπου 35.000 με 50.000 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα. Τώρα οι Αμερικανοί πιέζουν και άλλες χώρες, όπως το Μεξικό που το 2025 ήταν ο βασικός προμηθευτής ύστερα από τον ναυτικό αποκλεισμό της Βενεζουέλας, να σταματήσει να δίνει πετρέλαιο στην Κούβα δηλώνοντας με θράσος πως με αυτόν τον τρόπο θέλουν να προκαλέσουν ασφυξία στην οικονομία και στην καθημερινή ζωή των Κουβανών. Ο Τραμπ προχθές υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα με το οποίο απειλεί να θεσπίσει δασμούς- τιμωρίας σε όσες χώρες προμηθεύουν με πετρέλαιο την Κούβα προεξοφλώντας με κυνισμό πως η χώρα θα καταρρεύσει σύντομα. Στην επεισοδιακή κατάθεση του πριν λίγες ημέρες ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας ο Ρούμπιο ομολόγησε πως η αμερικάνικη κυβέρνηση θέλει να δει αλλαγή καθεστώτος αποφεύγοντας να απαντήσει σε ερώτημα αν θα προχωρήσει σε ενέργειες για την ανατροπή του.

O Ρούμπιο δεν έχει κρύψει πως υποστηρίζεται από τους Φαντζούλ: «Οι Φαντζούλ πίστεψαν σε μένα από νωρίς, όταν λίγοι άλλοι το έκαναν, και είμαι ευγνώμων γι' αυτό». Με το αζημίωτο βέβαια. Ο Ρούμπιο ως γερουσιαστής υπεράσπισε συστηματικά τα εταιρικά συμφέροντα τους με νομοθετικές παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες. Και βέβαια τώρα μπορεί να τους υπόσχεται πως μπορεί να κάνει πραγματικότητα την επιθυμία τους για επιστροφή στην Κούβα και στην περιουσία τους. Για να γυρίσουν την Κούβα στο παρελθόν, στα μέσα της δεκαετίας του 1950, όταν το αμερικανικό κεφάλαιο έλεγχε πάνω από το 40% της κουβανικής βιομηχανίας ζάχαρης, το 23% όλων των υπόλοιπων επιχειρήσεων, το 90% όλων των τηλεφωνικών και ηλεκτρικών υπηρεσιών και το 50% των κουβανικών σιδηροδρομικών υπηρεσιών. Τότε που η Αβάνα ήταν ο αγαπημένος τουριστικός προορισμός για τους πλούσιους Αμερικανούς με τα κυκλώματα της πορνείας και των τυχερών παιχνιδιών να βασιλεύουν και να γεννούν αμύθητα κέρδη στην αμερικανική μαφία και στους πολιτικούς, πίσω από αυτήν.

Στο βιβλίο του με τίτλο « Ένας Αμερικανός γιος» που έγραψε το 2012 περιγράφει πως κατάφερε να ξεφύγει από την φτώχεια, να σπουδάσει και να μπει στην πολιτική παρουσιάζοντας την πορεία τους ως επιβεβαίωση του «αμερικάνικου ονείρου» και μιλώντας με ευγνωμοσύνη για τους γονείς του που δούλεψαν σκληρά. Τον Μάρκο Ρούμπιο και την Οριαλές Γκαρσία Ρούμπιο. Στην πραγματικότητα άλλοι βέβαια υπήρξαν οι «γονείς» του Υπουργού Εξωτερικών. Αυτοί που ονειρεύονται δεκαετίες τώρα να αποκαταστήσουν στην Κούβα την ιμπεριαλιστική-αποικιοκρατική βόρειο-αμερικάνικη «τάξη», να την επιστρέψουν σε εκείνο το διεφθαρμένο υποτελές καθεστώς στο οποίο μια μειοψηφία οικογενειών σαν τους Φαντζούλ πλούτιζαν σε συνεργασία με τους Γιάνκηδες ληστές και μαφιόζους και κρατούσαν στην φτώχεια και στο περιθώριο την πλειοψηφία των Κουβανών, ανάμεσα τους και τους γονείς του Ρούμπιο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ δύο άρθρα για την στενή σχέση των Φαντζούλ με τον Τραμπ και την αμερικάνικη αστική πολιτική, forbes.co/2025/10/18/editors-picks/fanjul-conozca-a-los-magnates-azucareros-de-florida prospect.org/2025/09/05/sugar-daddies/

Στο atheatoskosmosps.blogspot.com τα κείμενα συνήθως είναι εκτενέστερα εκείνων της έντυπης έκδοσης