«Στην πόλη μας, τη Μινεάπολη, δεν υπάρχουν ουδέτεροι εδώ! Είτε διαδηλώνεις στους δρόμους, είτε σκοτώνεις για την Κρίστι Νόεμ. Σε ποια πλευρά είσαι; … Η ICE είναι μια ομάδα δολοφόνων που κρύβονται πίσω από μια μάσκα. Πώς τη γλιτώνουν; Αυτό πρέπει να ρωτήσεις. Σε ποια πλευρά είσαι;» Η ανώνυμη ανάρτηση μιας διασκευής του γνωστού τραγουδιού "Which Side Are You On?" που έγραψε το 1931 η Φλόρενς Ρις σύζυγος μεταλλωρύχου συνδικαλιστή στην κομητεία Χάρλαν του Κεντάκι πέρασε αστραπιαία στα στόματα των χιλιάδων επίμονων διαδηλωτών της πόλης. Η Φλόρενς έγραψε τους στίχους ύστερα από μια εισβολή αστυνομικών στο σπίτι της το οποίο λεηλάτησαν όταν δεν βρήκαν τον άνδρα της για να τον συλλάβουν. Σε όλη την δεκαετία του Τριάντα το τραγούδι περνούσε από στόμα σε στόμα στην διάρκεια απεργιών και κινητοποιήσεων στα ανθρακωρυχεία στα Απαλάχια. Μέχρι το 1941 που ηχογραφήθηκε από το συγκρότημα Αλμανάκ με τους Γούντι Γκάθρι και Πιτ Σίγκερ και έγινε διάσημο σε όλη την χώρα. Εκτός από την ιστορία η αναβίωση του τραγουδιού μετέφερε το ερώτημα που μπήκε μπροστά σε όλους επί ημέρες στους παγωμένους δρόμους της πόλης.
Η Μινεσότα δεν αιφνιδιάστηκε! Αρκετοί στις Δίδυμες Πόλεις, την Μινεάπολη και την Σεντ Πωλ από το περασμένο καλοκαίρι ανέμεναν την εισβολή των συμμοριών της Υπηρεσίας Μετανάστευσης (ICE) και προετοιμάζονταν να την αντιμετωπίσουν. Κινήματα, κοινότητες και δίκτυα, ανακάλεσαν την εμπειρία και την μνήμη του μεγάλου κινήματος διαμαρτυρίας που ακολούθησε την δολοφονία του Τζόρτζ Φλόιντ τον Μάιο του 2020 και αναδιοργάνωσαν τις δομές αλληλεγγύης και συλλογικής προστασίας των ημερών της πανδημίας. Μεταναστατευτικές κοινότητες, εργατικά συνδικάτα, εκπαιδευτικές συλλογικότητες, οργανώσεις αυτοχθόνων Ινδιάνων, θρησκευτικές ομάδες και εκκλησίες, αριστερές πολιτικές οργανώσεις και αντιφασιστικές πρωτοβουλίες, ένα πολύμορφο κίνημα αντίστασης ορθώθηκε σαν τείχος στους δρόμους και στις γειτονιές των δυο μεγάλων αστικών κέντρων. Δημιουργήθηκαν τοπικά δίκτυα επικοινωνίας, φτιάχτηκαν ομάδες ειδοποίησης, περιφρούρησης και αυτοάμυνας. Οι ομάδες ταχείας αντίδρασης έφτασαν να αριθμούν έως και 700 άτομα η κάθε μια και τέτοιες οργανώθηκαν σε 80 περίπου γειτονιές και προάστια στις Δίδυμες Πόλεις, δηλαδή χιλιάδες άνθρωποι. Δίπλα τους αναπτύχτηκαν δίκτυα αλληλεγγύης που βοηθούσαν τους κυνηγημένους μετανάστες να κρυφτούν, προμήθευαν τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης σε οικογένειες που ήταν κλεισμένες στα σπίτια τους, συνόδευαν τα παιδιά στα σχολεία. Άλλες ομάδες ανέλαβαν να εντοπίζουν τους κεφαλοκυνηγούς της ICE, να τους φωτογραφίζουν, να παρεμποδίζουν τις επιχειρήσεις τους και να μην τους αφήνουν να κοιμούνται κάνοντας θόρυβο όλη την νύχτα έξω από τα καταλύματα τους. Ακτιβιστές με φωσφορούχα γιλέκα και σφυρίχτρες άλλαζαν βάρδιες σε σταυροδρόμια και στην είσοδο επιχειρήσεων στις οποίες εργάζονταν μετανάστες που απειλούνταν με συλλήψεις. Ομάδες δικηγόρων και ακτιβιστών για τα πολιτικά δικαιώματα ανέλαβαν να υπερασπιστούν τους συλληφθέντες και να βοηθήσουν να υποβληθούν προσφυγές και καταγγελίες. Εργάτες οικοδομών προσφέρθηκαν να επισκευάζουν δωρεάν τις πόρτες που έσπαγαν οι ορδές της ICE, εκπαιδευτικοί συμμετείχαν σε φρουρές σε σχολικά κτίρια, υγειονομικοί κινητοποιήθηκαν και οι υπάλληλοι των ταχυδρομείων ζήτησαν να αποκλειστεί η ICE από τις ταχυδρομικές υπηρεσίες. Ένα πολυεπίπεδο μωσαϊκό αντίστασης αναπτύχθηκε, φαινόμενο που συγκέντρωσε το ενδιαφέρον αγωνιστών από την υπόλοιπη χώρα. Αρκετοί από αυτούς τις τελευταίες ημέρες ταξιδεύουν στην Μινεσότα για να πάρουν μαθήματα πετυχημένης αντίστασης ενάντια στις νέες επιχειρήσεις της ICE σε άλλες πολιτείες.
Η «Επιχείρηση Metro Surge» στην Μινεσότα, δηλαδή το κυνήγι των παράτυπων μεταναστών και προσφύγων ξεκίνησε στις αρχές του Δεκεμβρίου με την αποστολή 3000 πρακτόρων της ICE ύστερα από εντολή της κυβέρνησης Τραμπ. Αρκετοί από τους οποίους στρατολογήθηκαν πρόσφατα με παρελθόν ως μέλη φασιστικών ομάδων. Η Μινεσότα δεν επιλέχθηκε μόνο γιατί αποτελεί ιστορικό προορισμό για μετανάστες. Σουηδούς, Ιρλανδούς, Γερμανούς και Ιταλούς στα τέλη του 19ου αιώνα, Πολωνούς και Μεξικανούς στις αρχές του 20ου αιώνα, και για Χμονγκ, Χμερ, Λαοτινούς, Βιετναμέζους, Μεξικανούς, Σαλβαδοριανούς, Κάρεν και Σομαλούς στα τέλη του 20ού και στις αρχές του 21ου αιώνα. Τις τελευταίες δεκαετίες μάλιστα η πολιτεία γνώρισε μια εκθετική αύξηση της μετανάστευσης. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή ο πληθυσμός των μειονοτήτων έχει αυξηθεί ταχύτερα από τον συνολικό πληθυσμό της. Ο αριθμός των Αφρικανών μεταναστών στην πολιτεία αυξήθηκε κατά 620% τη δεκαετία του 1990 και ο αριθμός των μεταναστών από τη Λατινική Αμερική αυξήθηκε κατά 577%. Αριθμοί και ποσοστά που πλούτισαν την καπιταλιστική οικονομία αλλά και τον πολιτισμό.
Η Μινεσότα έγινε στόχος γιατί η κουλτούρα της αντίστασης εδώ είναι παραδοσιακά ισχυρή. Από την Μεγάλη Απεργία στους σιδηρόδρομους του βορρά το 1894, την ματωμένη απεργία των φορτηγατζήδων της Teamsters το 1934, τους αγώνες των Μαύρων, των Τσικάνος και του Κινήματος Αμερικανών Ινδιάνων στην δεκαετία του 1960 και βέβαια το οργισμένο κίνημα που ξέσπασε μετά την δολοφονία του Φλόιντ το 2020, η Μινεσότα βρέθηκε πάντα μπροστά στους ιστορικούς κύκλους των λαϊκών και εργατικών αγώνων. Ο Τραμπ, η ομάδα των ακροδεξιών γύρω του - ανάμεσα σε αυτούς η υπουργός Εσωτερικών Κρίστι Νόεμ- και το βαθύ αμερικανικό κράτος γνωρίζουν καλά αυτήν την ιδιότητα. Και γι αυτό αποφάσισαν να εξαπολύσουν την μεγάλη βίαια και σε πανεθνική θέα επίθεση υπολογίζοντας πως μια νίκη στην Μινεσότα θα λειτουργούσε παραλυτικά και σε άλλες πολιτείες. Λογάριασαν δίχως να μετρήσουν σωστά την ανθεκτικότητα των κινημάτων και την λαϊκή δύναμη. Η εν ψυχρώ – στην μέση του δρόμου- δολοφονία της Ρενέ Νικόλ Γκουντ αντί να φοβίσει συγκλόνισε, εξόργισε και κατέβασε χιλιάδες στους δρόμους. Η 23η Ιανουαρίου μπήκε στην ιστορία των μεγάλων κινηματικών στιγμών της Μινεσότα. Εκείνη την παγωμένη Παρασκευή που ο υδράργυρος έπεσε μέχρι και στους -29 βαθμούς, στις Δίδυμες Πόλεις έγινε μια μεγάλη πετυχημένη γενική απεργία και δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές πλημύρισαν το κέντρο της Μινεάπολις. Η δολοφονία την επόμενη ημέρα και πάλι σε απευθείας μετάδοση του Άλεξ Πρέτι, ήταν μια απάντηση των αφηνιασμένων της ICE που έδειξε πως η κατάσταση μπορούσε να ξεφύγει εντελώς από τον έλεγχο. Η αντικατάσταση του Γκεσταπίτη Γκρεγκ Μποβίνο από επικεφαλής της επιχείρησης, η εσπευσμένη εμφάνιση στην σκηνή του ειδικού προεδρικού απεσταλμένου πρώην αρχιμπάτσου Τομ Χόμαν, η αποκατάσταση της επικοινωνίας του Τραμπ με τον κυβερνήτη και η δημόσια ανακοίνωση λήξης της επιχείρησης στις 12/2 υπήρξαν τμήματα ενός αναγκαστικού ελιγμού. Αν και οι συλλήψεις και οι πτήσεις με προορισμό τα κέντρα απελάσεων συνεχίζονται σποραδικά ειδικά στην περιφέρεια οι μετανάστες στις Δίδυμες Πόλεις πήραν μια βαθιά ανάσα.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία μέχρι την 12η Φεβρουαρίου έγιναν 4000 συλλήψεις από τις οποίες οι περισσότερες μετατράπηκαν σε αποστολές στα κέντρα κράτησης στις νότιες πολιτείες με σκοπό την απέλαση. Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν πως στις προσωρινές φυλακές της ICE βρίσκονται υπό κράτηση 68.000 άτομα και η κυβέρνηση αναζητά νέους χώρους για να αυξήσει την χωρητικότητα για 100 χιλιάδες! Σύμφωνα με δημοσιεύματα νέα κέντρα σχεδιάζεται να γίνουν στο Νιου Τζέρσεϊ, στο Μέριλαντ, στην Αριζόνα, την Τζόρτζια, το Μίσιγκαν και στο Τέξας. Το αντί-μεταναστευτικό φασιστικό πογκρόμ του Τραμπ είναι φανερό πως θα συνεχιστεί και θα κλιμακωθεί. Στην προσεκτικά σκηνοθετημένη ομιλία του στο Κογκρέσο για την «Κατάσταση του Έθνους» ο Αμερικανός πρόεδρος δεν έκρυψε τον εκνευρισμό του από την υποχώρηση που αναγκάστηκε να κάνει κατηγορώντας τον πληθυσμό της πολιτείας και ιδιαίτερα τους μετανάστες για απάτες και διαφθορά! Η Μινεσότα έδωσε ένα δυνατό μάθημα και ένα μήνυμα ελπίδας για την συνέχεια η οποία προβλέπεται το ίδιο και περισσότερο συγκρουσιακή.
Πηγές και προτάσεις
ΔΙΑΒΑΣΤΕ δύο αξιοπρόσεκτες σχετικές αναλύσεις δίχως να σημαίνει αυτό και πλήρη συμφωνία μας. Του Κώστα Μάρκου και του Μιχάλη Ψημίτη.
metavasi-kp.gr/articles/223
thepressproject.gr/to-treno-tou-trab-stamatise-sti-minesota-syllogikes-draseis-diktya-ypostirixis-anti-thesmoi-prostasias-kai-kinimatikes-antistaseis-ston-trabismo/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου