Με ταυτόχρονα δημοσιεύματα τους, οι Φαινάνσιαλ Τάϊμς και η Γουόλ Στριτ Τζόρναλ, έπλεξαν το εγκώμιο Έλληνα εφοπλιστή που τόλμησε να στείλει πλοίο του στα στενά του Ορμούζ. Ο τίτλος μάλιστα της αγγλικής εφημερίδας είχε κάτι από ηρωικό και ρομαντικό: «Ο δισεκατομμυριούχος «κουρσάρος» που αψηφά το Στενό του Ορμούζ!» Σύμφωνα με σχετική ανάρτηση σε ηλεκτρονική σελίδα της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών ήταν το δεξαμενόπλοιο κλάσεως Suezmax, «Pola», ιδιοκτησίας του Γ. Προκοπίου. Λίγα 24ωρα αργότερα έγινε γνωστό πως τα πλοία της Dynacom Tankers συμφερόντων του εφοπλιστή που είχαν μπει στον Περσικό Κόλπο ήταν πέντε και ένα από αυτά, το VLCC Shenlong, είχε καταφέρει να βγει φορτωμένο με 150.000 τόνους αργού. Το πλοίο που για ημέρες είχε διακόψει το σήμα του, εμφανίστηκε στα ανοικτά της Ινδίας με ρότα προς το λιμάνι του Μουμπάι. Ακολούθησε ένας καταιγισμός από δημοσιεύματα στα ελληνικά Μέσα τα οποία αποθέωσαν την τόλμη του Έλληνα εφοπλιστή αναφέροντας την παλιότερη δήλωση του με την οποία τελείωνε το δημοσίευμα της εφημερίδας του λονδρέζικου Σίτι: «Αν δεν είσαι ριψοκίνδυνος, δεν έχεις θέση στη ναυτιλία. Αν δεν θέλεις το ρίσκο, αγόρασε αμερικανικά ομόλογα».
Το παράδειγμα του Προκοπίου σύμφωνα πάντα με στοιχεία της ΠΕΝΕΝ έχουν ακολουθήσει και άλλοι εφοπλιστές, οι οποίοι έχουν κλείσει συμβόλαια μεταφοράς με δυσθεώρητους ναύλους (Οικονόμου, Εμπειρίκος, Αγγελικούση κλπ). Αν και η παρουσία ελληνόκτητων ή με ελληνική σημαία πλοίων στον Περσικό μειώθηκε σημαντικά μετά την αμερικανό-ισραηλινή επίθεση στο Ιράν, τελευταία επίσημα στοιχεία δείχνουν πως 184 πλοία πλέουν ακόμη στην ευρύτερη περιοχή Περσικού Κόλπου, Στενών Ορμούζ, Κόλπου του Ομάν, έτοιμα να αρπάξουν ευκαιρίες και συμβόλαια. Από την στιγμή που η φωτιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου τύλιξε όλη την περιοχή και έγινε σαφές πως τα Στενά θα κλείσουν, τα ναύλα μαζί με τις ασφάλειες και τις αντασφάλειες εκτινάχτηκαν. Οι τιμές για τα πολύ μεγάλα δεξαμενόπλοια της κατηγορίας VLCC από τον Περσικό Κόλπο προς την Κίνα αυξήθηκαν κατά 300% μέσα σε λίγες ημέρες. Από τα 100.000 δολάρια φτάσανε τα 440.000 την ημέρα. Με άλλα λόγια, κάθε ταξίδι ενός πλοίου VLCC από τον Περσικό Κόλπο μέχρι την Κίνα θα φέρνει κέρδος 15 με 17 εκατ. δολάρια! Σύμφωνα με την Tankers International, η ναυτιλιακή εταιρία Μαρτίνου, ναύλωσε το τάνκερ «Παντάνασσα», σε νοτιοκορεατική εταιρία με ημερήσιο ναύλο 429.000 δολάρια και η Maran Tankers της Αγγελικούση για το πλοίο «Maran Thaleia» στην κρατική εταιρία πετρελαίου και φυσικού αερίου της Ταϊλάνδης αντί 300.000 δολαρίων. Τέτοια ναύλα είχαν να καταγραφούν από το 2019 όταν οι ΗΠΑ είχαν επιβάλλει κυρώσεις κατά της κινέζικης Cosco Shipping. Ένας διεθνής δείκτης που βοηθά στον προσδιορισμό των ναύλων ξεπέρασε τα 420 χιλιάδες δολάρια την ημέρα για την μεταφορά 2 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου από την Μέση Ανατολή στην Κίνα. Για μια ακόμη φορά αποδείχνεται πως ο πόλεμος αποτελεί χρυσή ευκαιρία για τους καπιταλιστές!
Έπρεπε να περάσουν 5 ημέρες και να κτυπηθούν τουλάχιστον 13 πλοία για να αναβαθμιστεί σε περιοχή ακραίου κινδύνου από την EOS Risk Group ο θαλάσσιος δίαυλος στο Ορμούζ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση και άλλο των ναύλων για να απορροφηθούν οι αυξημένες τιμές στα ασφάλιστρα κινδύνου. Για τους εργάτες-ναυτικούς όμως οι μισθοί ακόμη και όταν είναι μεγαλύτεροι σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να ισοφαρίσουν τον διαρκή κίνδυνο ζωής που αντιμετωπίζουν. Ήδη στην περιοχή έχουν κτυπηθεί πλοία με αποτέλεσμα αρκετούς νεκρούς ναυτεργάτες και οι απειλές συνεχώς μεγαλώνουν. Την Τετάρτη 11 Μαρτίου έγινε γνωστό πως κτυπήθηκε το φορτηγό πλοίο Star Gwyneth του εφοπλιστή Παππά βορειοδυτικά του Ντουμπάι και τα ξημερώματα της Πέμπτης το τάνκερ Zefyros των Μιχαήλ. Σύμφωνα με καταγγελίες των ναυτεργατικών σωματείων ΠΕΜΕΝ και «Στέφενσων» οι εφοπλιστικές εταιρίες ζητούν από τα πληρώματα να υπογράψουν χαρτιά («θανατόχαρτα» τα αποκαλούν) δήθεν οικειοθελώς στα οποία να δηλώνουν πως ενημερώθηκαν για το ταξίδι σε αυτές τις περιοχές πολέμου, πως αντιλαμβάνονται τους πιθανούς κινδύνους που ελλοχεύουν και πως συμφωνούν με τη διέλευση των πλοίων από τα περάσματα του θανάτου! Με αυτόν τον τρόπο καταλήγουν στην ανακοίνωση τους τα σωματεία «…οι εφοπλιστές, απαιτούν την υπογραφή για να απαλλαγούν από κάθε ευθύνη, σε περίπτωση τραυματισμού ή θανάτου»
Τα Στενά αποτελούν μια από τις πιο κρίσιμες θαλάσσιες διόδους για την παγκόσμια οικονομία. Από εδώ μεταφέρεται το 25% της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου και το ένα τρίτο του υγροποιημένου αερίου. Η σχεδόν ακαριαία εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου μόλις έγινε φανερό πως τα Στενά θα κλείσουν, αποτελεί απόδειξη της σημασίας τους. Μια από τις σοβαρές αντιφάσεις της αμερικάνικης επίθεσης στο Ιράν η οποία έχει σκοπό να το οδηγήσει σε αλλαγή στρατοπέδου, είναι ακριβώς η περίπτωση του πετρελαίου. Από την μια θέλουν να μετακινήσουν το Ιράν και για να πάψει να αποτελεί φθηνό τροφοδότη υδρογονανθράκων για την Κίνα αλλά από την άλλη αυτή η πρωτοβουλία τους οδηγεί μπροστά σε ένα εφιαλτικό ενδεχόμενο. Το κλείσιμο των Στενών για μεγάλο χρονικό διάστημα είναι βέβαιο πως θα οδηγήσει σε εκτίναξη των διεθνών τιμών και σε σοβαρά προβλήματα τόσο τις δυτικές καπιταλιστικές οικονομίες όσο και τις φιλοδυτικές μοναρχίες του Κόλπου. «Βρίσκομαι στον κλάδο πολλά χρόνια και δεν έχω ξαναδεί διαταραχή τέτοιου μεγέθους. Η τελευταία συγκρίσιμη περίπτωση ήταν κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ στα τέλη της δεκαετίας του 1980» δήλωσε ο εφοπλιστής Τσάκος. Η αμερικάνικη αντίδραση κατέδειξε τόσο το πρόβλημα όσο και τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει η πολιτική Τραμπ. Ανακοίνωσε το εντελώς ανεπαρκές πρόγραμμα αντασφάλισης κινδύνου ύψους 20 δις δολαρίων και εκτόξευσε νέες πολεμικές απειλές. Η είδηση όμως για εμπλοκή του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ για να συνοδεύει τα πλοία διαψεύστηκε, οι κινήσεις με τα στρατηγικά αποθέματα δεν φαίνεται να πιάνουν τόπο και ένα νέο παγκόσμιο σοκ στις τιμές είναι προ των πυλών. Βέβαια οι Αμερικανοί δεν έχουν σταματήσει να καλούν τους πλοιοκτήτες να ξεπεράσουν τους δισταγμούς και να μπουν στον Περσικό , προβάλλοντας το παράδειγμα των τολμηρών Ελλήνων εφοπλιστών. Τα στενά του Ορμούζ αναδεικνύονται στο πιο κρίσιμο πεδίο για την τύχη της αμερικάνικης πολεμικής επέμβασης.
Με ένα στόλο γύρω 5.100 πλοία κάθε κατηγορίας που αναλογεί στο 16,4% της παγκόσμιας μεταφορικής ικανότητας, σύμφωνα με τα στοιχεία της UNCTAD (Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη), οι Έλληνες εφοπλιστές κατείχαν την πρωτιά το 2025, ανταγωνιζόμενοι την Κίνα και την Ιαπωνία. Από αυτόν τον στόλο μόνο 463 πλοία φέρουν ελληνική σημαία! Η Κίνα με ένα κρατικό και ιδιωτικό στόλο που ξεπερνά τα 10.000 πλοία που αυξάνεται συνεχώς με νεότευκτα, βρίσκεται λίγο πιο πίσω σε μεταφορική ικανότητα. Κατέχοντας αυτή την θέση το εφοπλιστικό κεφάλαιο συμμετέχει στον έλεγχο σε σημαντικό βαθμό των εμπορικών και ενεργειακών ροών παγκόσμια, έχει κομβικό ρόλο στις εφοδιαστικές αλυσίδες και αντικειμενικά εμπλέκεται στους διεξαγόμενους εμπορικούς και ενεργειακούς «πολέμους». Και βέβαια όταν αυτοί οι «πόλεμοι» μετατρέπονται σε ανοικτές αναμετρήσεις, όπως τα τελευταία χρόνια, χάνει την δυνατότητα του να κάνει «δουλειές» με όλους. Εκεί φαίνεται πιο καθαρά η οργανική ενσωμάτωση του στο δυτικό οικονομικό/εμπορικό και πολιτικό στρατόπεδο στο οποίο ασκούν την ηγεμονία τους οι ΗΠΑ. Με την Κίνα από τα χρόνια της καπιταλιστικής οικονομικής ανόδου της έως και πρόσφατα, το εφοπλιστικό κεφάλαιο ανέπτυξε ισχυρούς δεσμούς. Τόσο με το θαλάσσιο εμπόριο της όσο και με τον ναυπηγικό τομέα της. Οι απειλές του Τραμπ ότι θα επιβάλλει αυξημένα λιμενικά τέλη στα πλοία που έρχονται από κινέζικα λιμάνια ή έχουν κατασκευαστεί σε κινέζικα ναυπηγεία προκάλεσε σοκ στα γραφεία των μεγάλων πλοιοκτητών που συνεχίζουν να κάνουν παραγγελίες σε αυτά. Το πάγωμα για ένα έτος της απειλής μετά τη συνάντηση του Αμερικανού προέδρου με τον Σι Τζινπίνγκ στη Νότια Κορέα έφερε μεν προσωρινή ανακούφιση αλλά και οδήγησε σε διαφόρων ειδών προσαρμογές, αποστολές φίλο-αμερικάνικων διαπιστευτηρίων και προθυμίες για εκδουλεύσεις προς την Ουάσινγκτον.
Τίποτε λοιπόν το ρομαντικό «πειρατικό», ούτε ηρωικό δεν υπάρχει στην απόφαση των εφοπλιστών να στείλουν τα πλοία τους στα Στενά. Από το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου με την προνομιακή απόκτηση των 100 αμερικάνικων «Liberty» με την έγκριση της αμερικάνικης ναυτιλιακής επιτροπής η συνεργασία του ελληνικού εφοπλιστικού κεφαλαίου με τις ΗΠΑ είναι πολύ στενή, τόσο σε οικονομικό όσο και σε γεωπολιτικό επίπεδο. Η «ελληνική» ναυτιλία αποτελεί διαχρονικά παράρτημα των αμερικανικών στρατηγικών συμφερόντων. Και γι αυτό δεν χρειάζεται να ανατρέξουμε στα χρόνια των Ωνάση, Νιάρχου, Λιβανού και στην κρίση του Σουέζ το 1956 για να το θυμηθούμε. Η πρόθυμη ανταπόκριση των εφοπλιστών στην επιθετική αμερικάνικη ενεργειακή στρατηγική για την μεταφορά υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Ευρώπη με επενδύσεις, συμφωνίες κλπ και η ευθυγράμμιση τους με τον Τραμπ στον αμερικανικό-ευρωπαϊκό ανταγωνισμό για την λεγόμενη πράσινη ναυτιλία είναι μια πρόσφατη καλή απόδειξη. Στην ίδια «ρότα» είναι έτοιμοι να κινηθούν και τώρα, πρόθυμοι να στείλουν τους ναυτεργάτες στην φωτιά του πολέμου στον Περσικό ανταποκρινόμενοι στις εκκλήσεις του Αμερικανού προέδρου. Για να αποκομίσουν τεράστια κέρδη με αμερικάνικες εγγυήσεις, συμμετέχοντας έμμεσα στην γεωπολιτική πίεση σε βάρος του Ιράν και βέβαια πάντα εκ του ασφαλούς. Διακινδυνεύοντας μόνο τις ζωές των άλλων!
Πηγές και προτάσεις
ΔΙΑΒΑΣΤΕ τις καταγγελίες των ναυτεργατικών σωματείων επισκεπτόμενοι τις σελίδες τους penen.gr/, new.pemen.gr/ , stefenson.gr/
Στο atheatoskosmosps.blogspot.com τα κείμενα συνήθως είναι εκτενέστερα εκείνων της έντυπης έκδοσης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου