Γκντανσκ-Πολωνία Ο φόρος του χειμώνα

Με θέα από την πλατεία της Αγοράς του Κάρβουνου, το Μεγάλο Αρσενάλι, είναι από τα επιβλητικότερα κτίρια στο Γκντανσκ. Χτισμένο το 1605, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της ολλανδικής αρχιτεκτονικής, της περιόδου του φλαμανδικού μανιερισμού, σχεδιασμένο από τον Αντονι βαν Ομπερκεν. Χρησιμοποιήθηκε σαν αποθήκη οπλισμού και τροφίμων, σώθηκε από τον χρόνο και τους σκληρούς βομβαρδισμούς στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και σήμερα στεγάζει την Ακαδημία Καλών Τεχνών και στην στοά στο ισόγειο, μερικά εμπορικά μαγαζιά. Κάθε παραμονή Χριστουγέννων, έτσι και φέτος καθολικές ΜΚΟ, πρόσκοποι, εθελοντές και οι τοπικές αρχές σε συνεργασία με την ένωση εστιατόρων οργανώνουν ένα μεγάλο συσσίτιο για τους άστεγους και τους φτωχούς της πρωτεύουσας της Πομερανίας. Το μοίρασμα γίνεται συνήθως στην πλατεία σε αντίσκηνα που στήνονται επί τούτου ενώ φέτος για πρώτη φορά άνοιξε ο ισόγειος χώρος στο Αρσενάλι και μετατράπηκε σε μια μεγάλη τραπεζαρία. Όπως κάθε χρόνο το κλίμα ήταν γιορταστικό και το μενού είχε μπορς, μανιταρόσουπα και γεμιστά ζυμαρικά, τα πολωνικά pierogi, που τα ευλόγησε ο μονσινιόρ Στανισλάβ Μπογκντάνοβιτς από τον καθεδρικό της Αγίας Μαρίας. Η μόνη διαφορά ήταν ο αριθμός των ανθρώπων που περίμεναν υπομονετικά την σειρά τους. Φέτος ήταν περισσότεροι από κάθε άλλη χρονιά, πάνω από πεντακόσιοι, ενώ στις σκέψεις των πιο πολλών ο φόβος του χειμώνα που και φέτος ήρθε με άγριες διαθέσεις, δεν άφηνε περιθώρια για λίγες ανέμελες ώρες.

Καράτσι-Πακιστάν Okay! Φθηνά τζιν, φθηνές ζωές

Η γερμανική αλυσίδα λιανικής πώλησης ενδυμάτων Kik, όπως κάθε χρόνο τέτοιο καιρό ετοιμάζεται να υποδεχτεί τα Χριστούγεννα. Στα τρεις χιλιάδες διακόσια καταστήματα της, κυρίως στην Γερμανία αλλά και σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης στις προθήκες της Kik ο στολισμός είναι γιορτινός και οι διαφημίσεις γεμάτες υποσχέσεις. Η πιο ελκτική από αυτές είναι πως η εταιρία μπορεί να ντύσει τον υποψήφιο πελάτη από την κορφή ως τα νύχια με τριάντα ευρώ! Ανεβάζοντας τον συνολικό της τζίρο, χρονιά με χρονιά (οι προβλέψεις για φέτος ξεπερνάνε το 1,6 δις ευρώ), η Kik, έχει μετατραπεί σε ηγέτη του κλάδου φτηνού ρούχου, κάτι ανάλογο με την φίρμα Λιντλ στα τρόφιμα και η κρίση φαίνεται να την έχει βοηθήσει. Όλα λοιπόν θα πήγαιναν καλά αν δεν χάλαγε την γιορτινή ατμόσφαιρα η νωπή μνήμη της εκατόμβης στο Καράτσι του Πακιστάν, που δημιούργησε προβλήματα και διεθνή κατακραυγή για την εταιρία. Η οποία αν και συνηθισμένη σε κατηγορίες πως η άνθιση της οφείλεται στην πολύ φθηνή εργασία, τόσο στην παραγωγή όσο και στην πώληση, αυτήν την φορά τα βρήκε σκούρα και δεν μπορεί να ξεγλιστρήσει εύκολα.

Notre-Dame-des-Landes, δυτική Γαλλία Ο Αστερίξ θα νικήσει τον Καίσαρα;

Από τις αρχές της δεκαετίας του Εξήντα, έπεσε η ιδέα και έγιναν οι πρώτες μελέτες, για να φτιαχτεί ένα μεγάλο αεροδρόμιο, έξω από την Νάντη, στην δυτική Γαλλία, κοντά στις ακτές του Ατλαντικού για να αποσυμφορήσει την αεροπορική κίνηση στο Παρίσι. Το 1974, δεσμεύτηκαν περίπου 1700 εκτάρια δάσους και γης, στο Notre-Dame-des-Landes, τριάντα χιλιόμετρα από την Νάντη, με την μορφή μιας ζώνης για μελλοντική ανάπτυξη. Το σχέδιο που γέννησε, σχεδόν από την αρχή, αντιδράσεις στους ντόπιους αγρότες και κτηνοτρόφους και πέρασε από διάφορες περιπέτειες, κινδύνευε να ξεχαστεί αν δεν το επανέφερε στο προσκήνιο το 2000, μια κυβερνητική επιτροπή μαζί με την πίεση του δημάρχου της Νάντης, Ζαν-Μαρκ Ερό . Ο τελευταίος, που από τον Μάιο, έγινε πρωθυπουργός του Ολάντ, πήρε την υπόθεση πάνω του σε σημείο που αρκετοί να μιλούν για το σχέδιο «Ερόπορτ». Οι συμβάσεις υπογράφτηκαν το 2008, η κατασκευή πρέπει να ξεκινήσει το 2013 και η λειτουργία του υπέρ-αεροδρομίου το 2017. Η κατασκευάστρια εταιρία είναι ο γαλλικός κολοσσός Vinci και το κόστος ξεπερνά με τους αρχικούς υπολογισμούς τα 550 εκατομμύρια ευρώ.

Μπαρακάλδο, Κόρδοβα, Γρανάδα Δανειολήπτες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης

Παρασκευή 9 Νοεμβρίου. Στην Μπαρακάλδο στην οδό Escuela de Artes y Oficios, στον αριθμό 11 μια ομάδα υπαλλήλων από το τέταρτο περιφερειακό δικαστήριο με την συνοδεία ενός κλειδαρά βλέπουν πως δεν έχει νόημα να χρησιμοποιήσουν το κουδούνι. Από την μπροστινή είσοδο του κτιρίου, η πόρτα είναι ανοικτή. Την ίδια περίπου στιγμή, στον τέταρτο όροφο του ίδιου κτιρίου, μια πενηντατριάχρονη ξανθιά γυναίκα τραβά μια καρέκλα δίπλα στο μεγάλο παράθυρο του διαμερίσματος της. Στην είσοδο οι υπάλληλοι και ο κλειδαράς χωρίζονται. Άλλοι με τις σκάλες και άλλοι με το ασανσέρ αρχίζουν να ανεβαίνουν. Σταματούν στον τέταρτο όροφο και κατευθύνονται προς το διαμέρισμα 4Α. Μέσα σε αυτό η Αμάγια Εγκάνα, ακούει τις φωνές στον διάδρομο και τον ήχο των εργαλείων του κλειδαρά, που προσπαθεί να παραβιάσει τον χώρο, αυτόν που ήταν το σπίτι της μέχρι πριν λίγο. Ανεβαίνει στην καρέκλα. Ο κλειδαράς ανοίγει εν τέλει την πόρτα. Μπαίνουν με φόρα οι δικαστικοί υπάλληλοι. Καταλαβαίνουν γρήγορα πως κανείς δεν είναι μέσα στο σπίτι. Πηγαίνουν προς το ανοικτό παράθυρο και κοιτούν κάτω. Εκείνη την στιγμή η Αμάγια Εγκάνια είναι ήδη ξαπλωμένη στο πεζοδρόμιο δίπλα στην πρασιά. Σε λίγο, ακούγεται από μακριά ο ήχος του ασθενοφόρου. Το πλήρωμα του, θα πιστοποιήσει τον θάνατο της. Με αυτόν τον κινηματογραφικό τρόπο περιγράφει ο σκηνοθέτης Πέδρο Αλμοδοβάρ, σε άρθρο του με θέμα το κύμα των εξώσεων, την αυτοκτονία της Αμάγια Εγκάνα, που συγκλόνισε την Βισκάγια και όλη την Ισπανία. Μικρή συμβολική παρατήρηση που ξέφυγε από το μάτι του σκηνοθέτη. Στον τοίχο, δίπλα στην πρασιά, στο σημείο της πτώσης, πιθανόν κάποιοι νεαροί, σε ανύποπτο χρόνο είχαν κάνει ένα βιαστικό γκράφιτι. Hell. Κόλαση.