Μπαϊρακλί, Σμύρνη | Το Μανχάταν του Αιγαίου... με τα πήλινα πόδια!

Ανάμεσα στο Κορδελιό, τη σύγχρονη Καρσίγιακα και τον Μπουρνόβα, στην βόρεια -ανατολική μεριά του κόλπου της Σμύρνης βρίσκεται το Μπαϊρακλί με την μακραίωνη ιστορία. Εκεί βρέθηκε ο πρώτος προϊστορικός οικισμός της περιοχής από την 3η χιλιετία, ο οποίος αποτέλεσε τον πυρήνα της αρχαίας Σμύρνης μέχρι τον 4ο αιώνα π.χ., όταν αυτή καταστράφηκε από επιδρομές. Σύμφωνα με τον μύθο οι πρώτοι κάτοικοι ήρθαν από τις κορφές του Σίπυλου όρους, εκεί που διαφέντευε ο μυθικός βασιλιάς της Φρυγίας Τάνταλος. Παιδοκτόνος και άπληστος για πλούτη και εξουσία προσπάθησε να εξαπατήσει τους θεούς. Συγκέντρωσε γι αυτό την οργή τους. Για τιμωρία ο Δίας τον καταδίκασε να βρίσκεται αιώνια θαμμένος στα έγκατα του ‘Αδη, παντοτινά πεινασμένος και διψασμένος. Οι παραδόσεις μνημονεύουν έναν τρομερό σεισμό που συνόδεψε την αρχή του ατέλειωτου μαρτυρίου του Ταντάλου, συντάραξε το Σίπυλο Όρος και γέννησε μια λίμνη στις πλαγιές του. Αρκετοί συνδέουν την σημερινή ειδυλλιακή λίμνη Καραγκιόλ, οκτακόσια πενήντα μέτρα ψηλά, με αυτόν τον μύθο και τους πρώτους κατοίκους στο Μπαϊρακλί, να έρχονται εδώ από τα ορεινά, κυνηγημένοι από την οργή του Δία. Αυτήν την φορά όμως η συμφορά δεν ήρθε από τους θεούς αλλά από τα έργα των ανθρώπων.

Πολωνία, νόμος για αμβλώσεις | Ταξικός πόλεμος ενάντια στις γυναίκες!

Ήταν 28 Νοεμβρίου του 1918 όταν μια ομάδα από σουφραζέτες συγκεντρώθηκαν έξω από την βίλα του στρατάρχη Γιόζεφ Πιλσούντσκι, ηγέτη της, μόλις μερικών εβδομάδων, Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας και μετέπειτα σκληρού αντικομουνιστή δικτάτορα. Κρατώντας ομπρέλες άρχισαν να κτυπάνε πόρτες και παράθυρα ζητώντας δικαίωμα ψήφου. Έμειναν κάτω από την βροχή και μέσα στο κρύο επί ώρες. Στο τέλος ο στρατάρχης υποχώρησε. Ορισμένοι θεωρούν πως αυτό έγινε ύστερα από την πίεση που του άσκησε η γυναίκα του Αλεξάντρα, γνωστή φεμινίστρια της εποχής. Η αλήθεια είναι πως αυτά έγιναν κάτω από την πίεση των επαναστατικών αλλαγών που συνέβαιναν εκείνο τον καιρό στην Ρωσία, μεταξύ άλλων και στην κοινωνική θέση της γυναίκας. Αρκετά ευρωπαϊκά κράτη στην διετία 1918-1919 αναγκάζονται να παραχωρήσουν δικαίωμα ψήφου. Στις 26 Ιανουαρίου 1919 διεξάγονται οι πρώτες εκλογές στην ανεξάρτητη Πολωνία με την συμμετοχή γυναικών. Εκλέγονται οκτώ βουλευτίνες στην Σέιμ, ποσοστό μόλις 2%,αλλά η αρχή είχε γίνει. Με καταγωγή την Πολωνία η Ρόζα Λούξεμπουργκ σε σχετικό άρθρο της στα 1912 υπογράμμιζε πως η μάχη για τα πολιτικά δικαιώματα των γυναικών είναι μόνο μια έκφραση και ένα μέρος της μάχης του προλεταριάτου για απελευθέρωση, διαχωρίζοντας τους αγώνες των γυναικών των καταπιεσμένων τάξεων από τις διεκδικήσεις των γυναικών της μπουρζουαζίας.

Λούισβιλ, Κεντάκι | Ο εισαγγελέας που διάλεξε την… λάθος ιστορία

Όταν ο Ντάνιελ Κάμερον υπερψηφίστηκε ως ο πρώτος Αφροαμερικανός Γενικός Εισαγγελέας στην πολιτεία του Κεντάκι, η επικοινωνιακή ναυαρχίδα του αμερικάνικου καπιταλισμού το πανηγύρισε δεόντως. Την Παρασκευή στις 20 του περασμένου Δεκεμβρίου, μερικές ημέρες μετά την ορκωμοσία του, η «Γουώλ Στρητ Τζόρναλ» δημοσίευσε ένα άρθρο γνώμης με τίτλο «Ο Ντάνιελ Κάμερον ξεπέρασε τον ρατσισμό και έγραψε ιστορία». Από το 1792, όταν υιοθετήθηκε το σύνταγμα με το οποίο το Κεντάκι έγινε η 15η πολιτεία των ΗΠΑ, από την θέση του Γενικού Εισαγγελέα πέρασαν πενήντα λευκοί και η εκλογή του Κάμερον ήταν πράγματι ένα ιστορικό γεγονός. Αλλά και στις υπόλοιπες πολιτείες μόνο δέκα Αφροαμερικανοί έχουν βρεθεί στην ανάλογη θέση, οι περισσότεροι μόλις τα τελευταία χρόνια. Σήμερα, άλλοι πέντε είναι σε ενεργή θητεία, στην Ιντιάνα, το Ιλινόις, τη Νέα Υόρκη, τη Μινεσότα και τη Νεβάδα. Για τους θιασώτες του αμερικάνικου μοντέλου «δημοκρατίας», η εκλογή του Κάμερον ήταν μια επιπλέον απόδειξη πως αυτό μπορεί να νικά τις διακρίσεις, να ενσωματώνει τις μειονότητες, να ανανεώνει την κοινωνική ελίτ και να ανοίγει δρόμους προς την κορυφή για τους ικανούς, ανεξάρτητα από χρώμα και καταγωγή.

Τσορίγιος, Λίμα | Τεφροδόχοι αντί για τάφους!

Το γραφείο νεκρώσιμων τελετών «Κρεματόριο Πιεδριάνχελ», δίπλα στο στρατιωτικό νεκροταφείο Σάντα Ρόζα στο Τσορίγιος στη νότια Λίμα, πριν την 19 Μαρτίου, ημέρα που καταγράφτηκε ο πρώτος θάνατος από Covid-19 στο Περού, είχε τριάντα πέντε εργαζόμενους. Από τότε που ξεκίνησε η εξάπλωση του κορωνοϊού, στην επιχείρηση εργάζονται εκατόν είκοσι άτομα, όλο το εικοσιτετράωρο, χωρισμένα σε τρεις βάρδιες. Εκτός από τις βιαστικές τελετές, στην επιχείρηση ανατέθηκε να συλλέγει νεκρούς από σπίτια που αποφεύγουν να πλησιάσουν οι συγγενείς. Πολλοί από τους έκτακτους εργαζόμενους είναι μετανάστες από τη Βενεζουέλα. Ο εξηνταπεντάχρονος Έκτωρ Ορεγιάνκι Νασιμέντο είναι Περουβιανός. Τα τελευταία πέντε χρόνια δούλευε στο γραφείο ως οδηγός νεκροφόρας. Λόγω της προχωρημένης ηλικίας, άλλαξε πόστο για προληπτικούς λόγους. Ανέλαβε μια σχετικά πιο ασφαλή δουλειά. Να παραδίδει τις τεφροδόχους στα σπίτια των συγγενών. Τους τελευταίους μήνες, ο Έκτωρ Ορεγιάνκι, φορώντας μια άσπρη στολή και μάσκα για προστασία, έχει παραδώσει περισσότερα από διακόσια μαρμάρινα δοχεία με υπολείμματα των νεκρών που ασθένησαν με Covid-19. Το γραφείο Πιεδριάνχελ είναι υπεύθυνο για τουλάχιστον τρεισήμισι χιλιάδες καύσεις, στο αποτεφρωτήριο στο Τσορίγιος, στους μήνες της πανδημίας. Πριν από αυτή, διεκπεραίωνε λιγότερες από τριακόσιες κάθε μήνα. «Νιώθω πόνο μέσα μου, αλλά δεν μπορώ να τον δείξω όταν παραδίνω τα δοχεία στις οικογένειες. Πρέπει να τους στηρίξω.» δήλωσε σε δημοσιογράφους που τον πλησίασαν ο Έκτωρ Ορεγιάνκι.